Gece

Karanlık çöker, sessizlik kalır,

İçimde bir boşluk, acıtır canımı.

Yalnızlık sarar, sarmalar her yanımı,

Gözlerimde yaş, düşlerim kırık ve yorgun,

Umudun izleri silinir günbegün.

Her adımım ağır, her nefesim sancılı,

Kendimden uzak, kaybolmuş bir yalnızlık.

Sessiz çığlıklar boğar içimde beni,

Sözcükler yetersiz, anlamsız tüm hislerim.

Yıkılmış kalbim, harabe bir şehir gibi,

Karanlığın içinde savrulurum gizlice.

Zaman donar, akmaz artık önümde,

Geçmişin gölgesi düşer düşlerime.

Kapanır kapılar, açılmaz bir daha,

Yalnızlıkla dans eder, yok olur zamanla.

Ve böyle biter her umut, her hayal,

Karanlıkta kaybolur....