Έφυγες τόσο ήσυχα
,μα άφησες πίσω σου έναν κόσμο γεμάτο από την αγάπη σου.
Μπορεί να μην είσαι πια εδώ,όμως σε νιώθουμε παντου-στη ζεστασιά του ήλιου,στο χάδι του αέρα,στο χαμόγελο που μας έμαθες να έχουμε ακόμα και στις δύσκολες στιγμές.
Τώρα είσαι ο δικός μας άγγελος.Αυτος που θα μας προσέχει από ψηλά,που θα μας φωτίζει το δρόμο όταν όλα μοιάζουν σκοτεινά..
Είσαι το φως που δεν σβήνει,η γλυκιά φωνή μέσα στην καρδιά μας που ψιθυρίζει 《 είμαι εδώ 》.
Θα σε κουβαλάμε πάντα μέσα μας,σε κάθε ανάσα,σε κάθε γέλιο,σε κάθε δάκρυ..Γιατί οι μαμάδες δεν χάνονται ποτέ-απλώς ανοίγουν φτερά και γίνονται φως..κι εσύ μαμά θα είσαι για πάντα το πιο όμορφο φως του δικού μας ουρανού..
Μέσα από την φλόγα του κεριού προσπαθώ να σχηματίσω την μορφή σου ..είναι σαν να με κοιτάς και να μου λες ψιθυριστά 《παιδί μου,μην κλαις είμαι εδώ μαζί σου ..είμαι καλά δεν πονάω πια και θα σε ακολουθώ για πάντα σαν να είμαι φως σου και θα σου δίνω δύναμη να παλέψεις για το όνειρο σου ..να είσαι δυνατή,κράτα γερά..κι ας μην είμαι πια εκεί στη γη για να με βλέπεις..θα είμαι άγγελος στον ουρανό,θα σας προσέχω από κει ψηλά..
Όσο με θυμάστε θα ζω κι εγώ μες την καρδιά σας και θα σας βοηθώ σαν να μαι εκεί κόντα σας》..
Λιώνει το κερί και μαζί του λιώνω και εγώ από τον πόνο που καίει σαν φωτιά μέσα στην καρδιά μου .
Έφυγες ψηλά στον ουρανο σε μέρος φωτεινο..
Πόσο θα θελα μια τελευταία αγγαλια μανούλα μου γλυκιά ..μα αυτό δεν μπορεί να γίνει.. Προσευχομαι για σενα στην Παναγιά και τον Χριστό..Αναπαύσου εν ειρήνη!