Άστρα

Κάποτε η ήμουνα μικρή

Σε ένα χωράφι μοναχη

Τα άστρα κοίταζα ψηλά στον ουρανό

Και το φεγγάρι από μακριά

Μου χαμόγελα γλυκά και τότε κλίνω τα μάτια απαλά

έγινε το θαύμα η ένωση αυτή εγώ και τα άστρα γίναμε αδερφοί

το φεγγάρι μου η μητέρα πατέρας μου ο ήλιος και τότε έγινα του ονείρου μου ο ίσκιος

θέλω να φύγω από δω

και να φτάσω στον ουρανό

να αλλάξω συντροφιά

και να βρω νέα νησιά

θέλω να φύγω από δω

και να πάω στον ουρανό

κι αν ποτέ νιώσω φόβο θα γυρίσω στον ίδιο ουρανό

και αν ποτέ νιώσω φόβο θα γυρίσω στον ίδιο ουρανό

με το ένστικτό μου οδηγό

μα κάτι λείπει μία ηλιαχτίδα μικρή που θα φωτίσει όλη τη γη

και θα βοηθήσει την ψυχή να ονειρευτεί

με βοηθάει και να πετώ πιο ψηλά στον ουρανό και να έρχομαι πιο κοντά στο άγνωστο.

Κι αν ποτέ νιώσω φόβο

θα γυρίσω στον ίδιο ουρανό

με το ένστικτό μου οδηγώ