(Intro - Gentle acoustic guitar strumming)
(Verse 1)
Sa kusina ay may bango, kay sarap na amoy, [^1]
Toyo't suka, pinagsama nang mahusay.
Bawang at paminta, sa kawali ay sumasayaw, [^2]
Ang bawat piraso ng karne, sa linamnam ay umaapaw.
Nagbabaga ang apoy, dahan-dahang lumalambot,
Ang bawat hibla ng karneng sa sarsa ay nababalot.
(Chorus)
Adobo! Adobo! Luto ni kuya Mavin ang bida,
Kahit saan magpunta, ito ang hinahanap-hanap ng tropa.
Savory, umami, sa bawat kagat ay ramdam,
Ang pagmamahal ng Pilipino, sa plato ay nakalaan.
Savory, umami, sa bawat kagat ay ramdam, [^3]
Ang pagmamahal ng Pilipino, sa plato ay nakalaan.
Isang subo, isang ngiti, alaalaβy bumabalik,
Sa bawat hapag-kainan, nanunumbalik ang pananabik.
(Verse 2)
Isawsaw ang kanin, sa sarsa na malapot,
Kahit anong oras, sa tiyan ay pampabusog(lusog)
Kahit anong putahe, Adobo pa rin ang panalo,
Lahat ay nabubusog, sa sarap ay napapahiyaw(wooh!!!)
Minsan ay tuyo;minsan ay may konting sabaw,
Sa bawat sambahayan, ito ang ating sigaw(**)
(Bridge)
Mula sa Luzon, Visayas, hanggang Mindanao,
Iba-iba ang timpla, pero sa puso ang daloy ng sarap.
May niluluto sa "gata", may iba ay "pinatuyo".
Ngunit iisang ngalan ang sa atin ay bumubuo. [^4]
(8 bars Solo guitar instrumental 9/11 time signature)
(Chorus)
Adobo! Adobo! Luto ni kuya Mavin ang bida,
Kahit saan magpunta, ito ang hinahanap-hanap ng tropa.
Savory, umami, sa bawat kagat ay ramdam,
Ang pagmamahal ng Pilipino, sa plato ay nakalaan.
(Outro)
Kahit busog na, may espasyo pa sa sikmura,
Para sa natitirang sarsa, na kay sarap isapaw sa bahaw
Adobo... ang pag-ibig na nakahain.
(Intrumental to ending)
[{Annotations
[^1]: Sensory Imagery: The mention of "bango" (scent) immediately evokes a sense of home and familiarity for any Filipino.
[^2]: Personification: Describing the garlic and pepper "dancing" (sumasayaw) in the pan highlights the rhythmic and lively nature of Filipino cooking.
[^3]: The "Umami" factor: This refers to the distinct, savory richness created by the reduction of soy sauce and vinegarβthe hallmark of a perfect Adobo.
[^4]: Cultural Significance: Adobo is considered a national dish, yet it is highly personal; every household has its own "secret" variation (like adding coconut milk or chili), yet the spirit of the dish remains the same across the archipelago.}]