Adını fısıldadığım her gece içimde bir sızı,
Sensizliğin gölgesi çöker yüreğime usul usul, sessizce.
Zaman geçiyor, şehir değişiyor, sokaklar yabancı,
Ama ne yaparsam yapayım… kalbim seni özlüyor yine.
Bir sesin vardı ya hani…
İnsanı bir anda dünyadan koparan, huzura vuran,
İşte ben o sesi aradım her adımımda,
Kaybolduğum günlerde bile içimde hep sen kaldın aslında.
Kalbimde hâlâ seninle atan bir ritim var,
Geceler uzun, yollar yorgun ama içimde bir ışık var.
Her ne yaşandıysa… sen kalbimin en saf yanıydın,
Aşkın geçti sanma…
Ben hâlâ seni sevdiğim yerden bakıyorum hayata.
Seni düşünmek bile iyileştiriyor ruhumu,
Şarkılar seni anlatıyor, rüzgâr bile taşıyor kokunu.
Ne kadar zaman geçerse geçsin,
Aşkım sende saklı, yüreğimde tuttuğum en derin duygu.
Gözlerin vardı ya…
İnsanı bir anda durduran, içinde kaybolduğu o büyük dünya,
Ben o dünyada nefes buldum,
Yorulduğum her savaşta aklıma gelince toparlandım.
Bazı insanlar gelip geçer,
Bazıları iz bırakır,
Bazıları ise… ömürlük yer açar.
Sen bende işte tam böyle duran bir isim oldun;
Unutulmaz, silinmez, değişmez bir sevda.
Belki aynı yolda yürümüyoruz,
Belki aynı akşamı paylaşmıyoruz,
Ama bil ki…
Ben seni hep en güzel yanımla andım,
En temiz kalbimle sakladım,
En derin yerimde yaşattım.
Kalbimde hâlâ seninle atan bir ritim var,
Geceler uzun, yollar yorgun ama içimde bir ışık var.
Her ne yaşandıysa… sen kalbimin en saf yanıydın,
Aşkın geçti sanma…
Ben hâlâ seni sevdiğim yerden bakıyorum hayata.
Sana yazdığım bu şarkı…
Kalbimin sana son hediyesi belki de,
Ama bil ki Ayşegül…
Ben seni hep aynı yerden, aynı aşkla sevdim.