Untitled

[Tahrir]e e e e e vo vo aaaa

دوشْ دیدم،،

که مَلائِک درِ مِیْ خانه زدند

گِلِ آدَم بسرشتَند و به پیمانه زدند

ساکِنانِ حَرَمِ سِترُ عِفافِ مَلَکوت

با مَنِ راه‌ْ نِشین، بادهٔ مَستانه زدند

آسِمان بارِ امانَتْ نتَوانِست کشید

قُرْعه ىِ کار به نامِ مَنِ دیوانه زدند

جَنگِ هَفتاد و دو مِلّت همه را عُذْرْ بِنه

چون ندیدند حقیقت، رهِ افسانه زدند

شُکرِ ایزد که میانِ من و او صُلْ حُفتاد

صوفیان، رَقْص‌ْ-کُنان، ساغرِ شُکرانه زدند

آتش آن نیست که از شُع -لِ ىِ او خَندَد شَمعْ

آتش آن است که در خرمَنِ پروانه زدند

کس چو حافظ نَگُشاد، از رُخِ اندیشه نِقاب

تا سرِ زلفِ سُخن را، به قَلم شانه زدند

رافض و فصل گُل و سَرْوُ چمن

با حَبی بان بِلَبِ جوی بسی،باده زدند

من که در وادی عُشاق بدین ساده دلی

نَقشْ هائی که رَقیبان به منِ ساده زدند

تضمین تنظیم

جاوید مُدَررِس رافض