Zemra ime ishte bosh,
ti u largove pa një fjalë.
Nata ra mbi mua,
si një shi që s’s’pushon kurrë.
Por s’mund të jem viktimë,
jeta vazhdon, unë ngrita kokën.
Shkrova dhimbjen time n’letra,
tani jam dritë nëpër errësirë.
Sytë më panë si i humbur,
por unë jam kthyer, më i fortë se kurrë.
Dashuria më theu,
por s'më zhduku – më rilindi mua.
Tani e di kush jam,
s'kam më nevojë për ty.
Nga errësira dola vetë,
pa ty, por me veten tim të vërtetë.