Dym na ulicach

Silnik mruczy jak wkurzony lew,

Neon miasta odbija się w tle,

Ręce na kierze, nocny test,

Gaz w podłogę – serce bije w bas.

Zakładam bieg, zakręt jak sen,

Tył ucieka, przód mówi „wiem”,

Asfalt krzyczy, guma płonie,

Miasto tańczy w smugach opon.

Dym na asfalcie, iskry w noc,

Płonie kapeć, płonie wzrok,

Drift jak taniec, bokiem w sen,

Jeszcze jeden zakręt – jeszcze chcę!

Syreny w tle, czerwono-niebieski błysk,

Puls w żyłach, adrenaliny świst,

Gaz i strach jadą ramię w ramię,

Miasto patrzy — to jest nasze granie!

Lusterko mówi: „oni są”,

Światła kroją noc jak dron,

Serce wali, radio milczy,

Tylko silnik prawdę krzyczy.

Most, wiadukt, ciasny łuk,

Każda sekunda waży ton,

Nie uciekam — ja lecę w rytm,

Między strachem a wolnym snem.

Dym na asfalcie, ogień w kołach,

Miasto śpi, a my na polach

Świateł, cieni, linii dróg,

Każdy drift to własny ruch.

Syreny tną powietrza smak,

Czas się łamie — tu i tak,

Nie ma jutra, jest tylko teraz,

Gaz do końca — noc nas zabiera!

To nie ucieczka, to pościg z losem,

Między rozsądkiem a chaosem,

Każdy zakręt pyta: „po co?”

A ja odpowiadam: „bo czuję to”.

Dym opada, noc ma kres,

Silnik stygnie, serce też,

Zostaje ślad na czarnym tle,

Historia zapisana w dymie i mgle.

Bo drift to moment, nie plan, nie cel,

Chwila, co znika szybciej niż sen,

A miasto wie — choć milczy znów,

Kto dziś tańczył na granicy snów.