Susma artik

Susma artık, mendilimde kırmızım var...

Ağladım da görmedin mi, yangın oldum sönmedim mi?

Nasıl ya nasıl, seven kalbimi ezip geçtin,

Sarmaşık gibi dolandım sana, kök saldım derinlere.

Hep mi kadersiz bu ömür, imkansızlarda mı garip?

Bir hayal burktum en sol yerimden, sen fark etmedin mi?

Neden ya neden, bu kadar kolay mı biter?

Ne sandın ki aşkı, çabuk hemen geçer mi?

Konuş susma, susarsan sıra bana gelir,

Boğuluyorum ama yok ilacı bunun, ölürdün unutmasan.

Gönlün var mı bende sarmaşık, yol mu karmaşık?

Alıştık belki, aşk bu sırnaşık, öldür dersin ölmez de.

Çimenler fillerle de güzel, ama senin gölgen olmadan,

Kahrettim kendime, kara dantelli gençliğimize.

Neden ya neden, bu kadar kolay mı biter?

Ne sandın ki aşkı, çabuk hemen geçer mi?

Konuş susma, susarsan sıra bana gelir,

Boğuluyorum ama yok ilacı bunun, ölürdün unutmasan.

Halk ararsan çık saraydan, çaldığın sazlar seni duysa...

Kalbime azap bu sessizlik, fan oldum aşkına, ama yandım.

Belki bir gün anlarsın, mendilimdeki kırmızıyı...

Susma artık... Görmedin mi?

Yangın oldum... Sönmedim mi?