Title: "Ikaw Lamang (Walang Katulad)"
Verse 1:
Sa bawat pintig ng puso ko’y nag-iisa ang pangalan mo,
Liwanag ng buwan sa dilim, tanging gabay ng kaluluwa ko.
Ang yakap mo’y tahanan, init na hindi mapaparam,
Sa iyong mga matang nagniningning, nahulog ang lahat ng sandata.
Pre-Chorus:
Ang bawat araw na kasama ka’y parang unang halik ng umaga,
Lumilipas ang oras, ngunit tibok natin’y walang pag-iiba.
Sa dagat ng pag-ibig, tayo’y lumulutang nang walang takot,
Dahil ikaw ang daungan, ang huling tula ng buhay ko’t.
Chorus:
Ikaw lamang ang tanging tadhana, walang ibang hahanapin pa,
Sa bawat hirap, ligaya, pangarap—ikaw ang mundo’t bituin ko’t sinta.
Kahit maging alabok ang katawan, ang pag-ibig nati’y wagas,
Hanggang huling hininga, ikaw lamang ang mamahalin nang walang katapusan.
Verse 2:
Sa dilim man o liwanag, ang kamay mo’y aking iingatan,
Parang bulaklak sa disyerto, ikaw ang biyayang di inaasahan.
Ang bawat salita mo’y awit na nagpapaligaya sa dibdib,
Sa iyong mga ngiti, ang langit ay nahihimbing.
Pre-Chorus:
Ang mundo’y tila tumitigil kapag ika’y lumalapit,
Sa init ng iyong haplos, lahat ng luha’y napaparam.
Walang hanggan ang pag-ibig na ito, tanging ikaw ang nakikita,
Sa bawat saglit, ang puso ko’y sumisigaw: “Ikaw hanggang wakas!”
Chorus:
Ikaw lamang ang tanging tadhana, walang ibang hahanapin pa,
Sa bawat hirap, ligaya, pangarap—ikaw ang mundo’t bituin ko’t sinta.
Kahit maging alabok ang katawan, ang pag-ibig nati’y wagas,
Hanggang huling hininga, ikaw lamang ang mamahalin nang walang katapusan.
Bridge:
Kung mayro mang dagat na tatawirin, ako’y lulangoy patungo sa’yo,
Kung bundok man ang humarang, ito’y gigibain nang ika’y makapiling ko.
Sa ulan man o bagyo, ang puso ko’y hindi matitinag,
Dahil ikaw ang araw, ang ulan, ang hangin—lahat ng kulay ng buhay.
Final Chorus:
Ikaw lamang… ang tanging pag-ibig na pinili ng tadhana,
Sa bawat yugto ng ating kwento, ikaw ang magiging ginhawa.
Kahit abutin pa ng libong taon, ang sumpaan nati’y di magmamaliw,
Ikaw lamang hanggang wakas, walang katulad, walang kapantay.
Outro:
Sa huling pagtulog ng mga bituin, ikaw pa rin ang sasabihin…
Ikaw lamang.
