[Intro – Soft grunge guitar strums + ambient hum]
[Spoken]
บางทีแค่เงียบก็เหนื่อยแล้ว
แต่ก็ไม่อยากให้ใครรู้สึกเหมือนเรานะ
[Verse 1 – Laid-back emo rap over lo-fi beat]
ถึงอยากให้ทุกคนยิ้ม
มันก็แค่คนที่ชอบเอาใจคนอื่นในตัวเราพยายามจะควบคุม
หรือไม่ก็อีกคนในหัว ที่ไม่อยากให้คนอื่นเศร้าเหมือนเรา
ถ้าเรากำลังเศร้าจริงๆ
ทุกคนชอบอะไรไม่เหมือนกัน
เราพยายามจะตามให้ทัน แต่แม่งเหนื่อย
อยู่กับเพื่อนกลุ่มเดิม จนห่างจากคนอื่น
ก่อนหน้านี้เรามีกันเยอะมาก แต่มันก็เยอะเกินไป
[Pre-Chorus – Soft synth swell + spoken/sung delivery]
ตอนนี้แทบไม่มีเวลาให้ใครเลย
รู้สึกแย่ เหมือนเป็นเพื่อนห่วยๆ
แต่ก็ยังคิดถึงนะ เวลานอนคอลกันในดิสคอร์ด
แม้แค่ฟังเสียงก็ยังดี
[Chorus – Catchy, upbeat guitar with emotional vocal tone]
ไม่ได้ต้องการให้เข้าใจทุกอย่าง
แค่อยากให้รู้ว่าเราพยายาม
เราก็แค่… ยังอยากอยู่ตรงนั้น
ไม่ต้องเป็นคนที่ตลก ไม่ต้องเป็นคนที่เก่ง
แค่อยากให้ใครสักคนบอกว่า
“เธอไม่ต้องทำให้ทุกคนยิ้มก็ได้นะ”
[Break – Bass drop + distant voice echo FX]
[Spoken softly]
เราไม่ได้นอนกับทุกคนแล้วนะ… แต่เรายังคิดถึงตอนนั้นอยู่
[Verse 2 – Rap flow + pop punk guitar rhythm]
เหนื่อยกับการเลือกกลุ่ม
อยู่ตรงนี้ก็รู้สึกผิด อยู่ตรงนั้นก็หายไป
เราเป็นเหมือน background noise
ในทุกๆ ที่ แต่มองไม่เห็นหัวใจตัวเอง
แต่พอจะอยู่คนเดียว มันก็เหงาชิบ
ใจมันขาดเสียงคน
แม้จะนอนอยู่ข้างๆ แบบ virtual
แต่รู้สึกปลอดภัยกว่าเวลาจริงๆ เยอะเลย
[Pre-Chorus – Gentle re-entry with climbing guitar swell]
เรารู้ว่าเราไม่ได้ดีที่สุด
แต่บางทีแค่อยากให้มีใครบอกว่า
“ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้นะ”
แม้เราจะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม
[Chorus – Refrain with added harmony layer]
ไม่ได้ต้องการให้เข้าใจทุกอย่าง
แค่อยากให้รู้ว่าเราพยายาม
เราก็แค่… ยังอยากอยู่ตรงนั้น
ไม่ต้องเป็นคนที่ตลก ไม่ต้องเป็นคนที่เก่ง
แค่อยากให้ใครสักคนบอกว่า
“เธอไม่ต้องทำให้ทุกคนยิ้มก็ได้นะ”
[Bridge – Lo-fi piano + reversed vocal FX]
บางทีแค่เธอเปิดไมค์ไว้
หรืออยู่นิ่งๆ ใน call
มันก็ทำให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยวแล้ว
[Outro – Fading ambient guitar + soft delay FX]
เราไม่ต้องทำอะไรเลย
แค่อยู่ตรงนั้น… ก็พอแล้ว
DreamyCow
