Mahallede Kaybım

Her gün bir dostum, kayıplar yürekte,

Mahallemde silinmiş, gölgelerde hepsi.

Bi’ köşede ağlasam, kime ne? Hüzün,

Her gün bir dostum daha, kaybolup giden.

Çocukluğumuz sokaklarda geçti,

O güzel günler, şimdi yürekte kesik.

Her karesinde bir hikaye gizli,

Kokusu hâlâ sarmış her köşeyi,

Bir anı düşer aklıma, gülümse,

Kahkahalarımız hala o harabe evde.

Ama şimdi her bir gece, sıcak bir tehdit,

Sırtında yükü, götürmek zor bize.

Neden gülmedik, neden dertli gözler?

Yağmurda yürüdük, kederden hep mezar,

Unutmadım hiç o gülüşü, dostum,

Kıyamet gibi geçmeli üzerime zaman,

Her gün bir dostum, gökyüzüne uçup gider,

Rüzgarla savrulur, kalbim kanar her akşam,

Yalnızlık sarar, çiçekler mezarda,

Gözyaşım düşer, bekliyorum cennette.

Kıyametin resmi, sarı yapraklar,

Kışta hatırlatıyor dostlarım, güzel anıların,

Bir gün gelir elbet, kavuşuruz biz tekrar,

İçimde bir umut, kaybetsem de onları.

Dışarısı soğuk, içeride yanar ocak,

Sokaklar sessiz, her yer bir yudum hüzün.

Adların yankısı, boş sokaklarda dolanır,

Ben seni unutur muyum, dostum, bana kalır mı bu dünya?

Mezar çiçekleri, açar her bahar,

Sözler havalarda, kalbim hep yara,

Bu sokaklarda, yaşadık her hatıra;

Süzül gökyüzünde, dostum, kalbimde hep var.