[voice: male]
[Vers 1]
In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,
Er is een hartslag te horen, een prehistorisch thuis.
Met een donderslag in de stilte hoor ik de roep,
Een erfenis die de koning ooit heeft geschapen.
[Pre-Chorus]
De koning leeft,
Op het prehistorische podium is hij degene die je niet kunt negeren!
[Refrein]
Tyrannosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Vers 2]
Ik kan het echo van je brullen in de nacht horen,
Een ritme van donder, een oeroud genot.
Je lijkt onoverwinnelijk, omhuld door je schubben,
Maar zelfs reuzen kunnen uit elkaar vallen, struikelen en falen.
[Pre-Chorus]
Hij zal uit de as der tijd weer opstaan,
Een oerkracht, een onstuitbaar gebrul.
[Refrein]
Tyrannosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Brug]
Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,
De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld
Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........
[Refrein]
Tyrannosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Einde]
Dus marcheren we met opgeheven hoofden,
Tyrannosaurus, samen regeren we.