Yarım kalan yol

Bu eski yolun taşında kaldı adın,

Rüzgâr bile fısıldar hâlâ kırık kalbim

Gömleğimde kokun, cebimde sessizliğin,

Ben seni unuttum sandım ama hâlâ içimde bir yangın.

Durdum, baktım geriye… içimde göçük var,

Gülüşün geç kalmış bir bahar.

Ne zaman unutmaya kalksam,

Kalbim aynı yerden kanar.

Yolun sonuna geldim ama hâlâ sana döner içim,

Kırdığın kalbim değil, benim senden vazgeçemeyişim.

Yarım kaldı bu hikâye, adımlarım sende takılı,

Gitme diyemedim, şimdi gecelerim yaralı.

Eski bir plak gibi dönüp duruyor hatıralar,

Çizik yerlerinden hep sen çalarsın, ısrarla.

Yollar çapraz, kalbim yamuk, aklım senden uzak,

Ama bir yanım hâlâ deli, hâlâ sana tuzak.

Susuyorum çoğu zaman,

Kelimelerim değil gözlerim isyanda.

Sen gitsen bile içimde

Kalan hâlâ senin izin, senin hatıran

Yolun sonuna geldim ama hâlâ sana döner içim,

Kırdığın kalbim değil, benim senden vazgeçemeyişim.

Yarım kaldı bu hikâye, adımlarım sende takılı,

Gitme diyemedim, şimdi gecelerim yaralı.

Bir gölge gibi geçtin içimden,

Kaldım kendime bile yabancı.

Yolum uzun, ben yorgun,

Ama sensiz her şey fazlasıyla sancılı.

Yolun sonuna geldim ama hâlâ sana döner içim,

Kırdığın kalbim değil, benim senden vazgeçemeyişim.

Yarım kaldı bu hikâye, adımlarım sende takılı,

Bir ben susuyorum artık… geceler ise hâlâ yaralı.