GÜL BİLE

Hatıran kadar olsan olurdun insan

Bi eksiğin kalmadı sonunda

Meydandaki zanlıdan

Kalana da gidene de eşit

Hayat seçip seçip vuruyor yüzüne

Delik deşik bir onur eşittir tatlı bir tebessüme

Ben bankın öbür ucundaki yabancıyım

Gördüm ve biliyorum

İçindeki selamsız hatırsız bıçakları

Sadece merak ediyorum ben kaçıncı kurbanınım

Elbet bakarsın arkana

Haplarla yatıştırdığın sinirin sana geri dönücek

Elbet ölücem

Ve mezarıma bıraktığın gül bile sana sövücek

Ateşten korkarsın lakin dokunduğun herşey küle dönecek

Elbet bakarsın arkana

Haplarla yatıştırdığın sinirin sana geri dönücek

Elbet ölücem

Ve mezarıma bıraktığın gül bile sana sövücek

Ateşten korkarsın lakin dokunduğun herşey küle dönecek