[Verse]
In de schaduw van de stad, strijders in de nacht,
Kronkel is de tempel, waar de rook hen verzacht.
Amnesia in de lucht, wolken als een sluier,
Haze door de longen, de wereld voelt vertrouwder.
[Chorus]
Bij de Kronkel, waar de rook nooit stopt,
Strijders vinden rust, stress wordt gedropt.
Amnesia haze, hun wapen van de tijd,
Ze roken hun strijd, in de rook hun vrijheid.
[Verse 2]
Rugzak vol verhalen, dromen in hun blik,
Ze komen voor de haze, een momentje geluk.
De stad blijft maar draaien, chaos in de lucht,
Maar binnen bij de Kronkel, daar vinden ze rust.
[Bridge]
Wolken stijgen hoger, ze drijven met de wind,
Strijders van de straat, hun geest wordt bemind.
Geen zorgen om morgen, alleen nu is wat telt,
Bij de Kronkel hun toevlucht, waar alles smelt.
[Chorus]
Bij de Kronkel, waar de rook nooit stopt,
Strijders vinden rust, stress wordt gedropt.
Amnesia haze, hun wapen van de tijd,
Ze roken hun strijd, in de rook hun vrijheid.
[Verse 3]
Asbakken vol verhalen, tafels plakken van de tijd,
Iedere trek een hoofdstuk, een reis door de strijd.
De lucht blauwgrijs, als een schilderij zo groot,
Bij de Kronkel roken strijders, tot de zon weer opkomt rood.