Matiya Ahmet minguzi

Bu

Matiya adı yankı, beş bıçak bir kalkışma

Pazar ortasında sessizlik, hayatı soluşta

Sokağın gölgesi dokunmaz mı vicdana?

Çocuk öldürüldü, adalet susar mı buna?

24 Ocak sabahı yitip gitti bir nefes,

Kaykay peşinde yürüdü umut dolu; değil mi mes?

B.B. bıçakladı, beş kez, ölümün ritmiyle,

Sonra U.B. tekme, yerde hayatın kıymetiyle.

On dört yaşındaydı, çocuk sayıldı hukukta,

Ama “katil canidir” dedik annesinin feryadında.

Suça sürüklenen çocuklar, ceza indirimli yazgı,

Kanun diyemez “öldürse de yetişkin gibi”.

Yaş sınırı acıdır, adalet beklerken öfke,

Meclise önerge inişli çıkışlı beklentiyle.

Tanık çağrıldı, ertelendi duruşmalar, davalar

Annenin sesi meydanda: “Vurun kurşunu yasanın!”

Görüntüler yayıldı, sosyal medya çığlıkta,

Kamu vicdanı sızladı, “bir can gitti kimliğe!”

Çocuk cesareti değil, bir acının utancıdır

Her ayla içli bebeğin sessizliğidir.

Adalet gelir mi? Matia için cevap beklenir

Kara listeye yazdı bizi; zaman işlem eder,

Adı kazındı sokaklara, mezarı tahrip edildi

Ama cinayet davası, Türkiye’ye milat edildi.