Stay a little longer.

Verse 1]

แก้วชาที่เธอลืมไว้ข้างเตียง

รอยอุ่นมันหายไปพร้อมเสียงเธอ

คำบางคำที่ไม่เคยพูดออกไป

ยังวนเวียนอยู่ในใจฉันเสมอ

ฉันเปิดไฟไว้ทุกค่ำคืน

เผื่อเงาเธอกลับมาหาอีกครั้ง

อยู่ต่ออีกหน่อย อย่าเพิ่งไป

หัวใจฉันยังเรียกชื่อเธอในสายฝน

ถ้ารักไม่ใช่ของเราจริง ๆ

ทำไมมันยังเจ็บอย่างนี้

อยู่ต่ออีกหน่อย แค่สักนาที

ท้องฟ้ายังเป็นสีเทาของเธอ

ทุกเช้าเหมือนเมื่อวานไม่เคยผ่านไป

คำลาจากริมฝีปากเธอเบาเหลือเกิน

แต่ดังก้องในใจไม่จางหาย

บางทีความรักมันไม่ยุติธรรม

แต่ถ้าได้เจอเธออีกครั้ง ฉันยอมอีกหน

อยู่ต่ออีกหน่อย ได้ไหมเธอ

ก่อนความทรงจำจะลบเลือนหาย

ถ้านี่คือคำลา ขอให้ฉันพูดได้

ว่าฉันอยากให้เธออยู่ต่อ