در شب‌های بی‌پایان

در این شب تاریک، تنها و بی‌صدا

گریه‌های ناگفته، در دل می‌ماند فضا

دل شکسته، قصه‌ی غم‌های بی‌پایان

تصاویر خاطرات، دیدن زخمهای کهن

در حسرت روزهای گذشته، نشسته در غم

هر نفس، فریادی است از عمق وجودم

غم من، زنجیر بی‌پایان من است

تنها و بی‌یار، در باد و باران، منم

کاش برگردد آن زمان‌های نرم

تا بر دلم، آرامشی همیشگی بنشینم

باز هم در این شب، تنهایی، فریاده است

قصه‌ی غم و غصه، در دل من جاودانه است