اُرومیه چِرا دَریاچه اَش نیست،
بلوچستان هَمه حَقابِه اَشْ نیست،
خَزَر، کَم آب شُدو آبی نَدارد،
خلیج فارسْ ، دیگه ماهی نَدارد،
بگو ،زاینده رودِ مَن، کُجا رَفت،
شُکوهِ رودِ کارونَم، کُجا رَفت،
سُکوتِ ما، نَتیجَشْ اینه ،آره،
یِ ایرانِ فقیرو تیکه پاره،
سُکوتِ ما، نَتیجَشْ، اینه ،آره،
یِ ایرانِ فَقیرو تیکه پاره،
مَن بَلوچَم ،بی شِناسِه، بی نِشونَم
مَن یِ کُردَم ،کوله بَر،بارپُشتِ شونَم،
مَن جُنوبَم روی نَفتو ،تِشنهٔ آب،
مَن شُمالم ،جَنگَلَمْ رو خورده شَیّاد،
مَن جنوبَم روی نَفتو تِشنهٔ آب
مَن شُمالمْ ،جَنگَلَمْ رو خورده شَیّاد
مَن از فارسَم ، دیارَم تَختِ جَمشید.
نمادِ پَرْچَمَمْ، شیرْ اَست و خورشید،
پُر اَز خونِ سیاوَش، تویِ رَگهامْ،
دِرَفْشِ کاویانی تویِ دَسْتام،
ما هَمه ،داغِ جَوونْهامونو دیدیم،
واسه آزادی، چِشمامونو میدیم،
پَس، میرَقصیٖمو، میجَنگیمو، میمیریم،
، تا که ایرانِمونو، پَس بِگیریم
مَن از فارسَم ، دیارَم تَختِ جَمشید،
نمادِ پَرچَمَمْ ،شیر است و خورشید ،
پُر اَز خونِ سیاوَش، تویِ رَگْهام
دِرَفْشِ کاویانی ،تویِ دَستام،
ما همه، داغ جَوونهامونو دیدیم،
واسه آزادی، چِشْمامونو میدیم،
پَس میرَقْصیمو، میجَنگیمو، میمیریم،
.تا که ایرانِمونو پَس بِگیریم
زیر سایه وِلایَت.
،وِلایَتِ فَقیه .
شام شب شد آرزو ،
فروش کلیه رسید .
پول نفت و گاز ما ،
خرج غَزِه و یَمَن .
خَریده نونِ شامِ شَبْ ،
که قَرضی شد تویِ وَطَن.
بیدار شو هَموَطَن، که خانهاَت خَراب شد.
شهرِ تو،پُر از زباله گَرد و،
.گورخواب شد
بیدار شو نَعْرِه کِش ،
بیا و حَقِتو بِگیر .
یا دوباره زندگی کن ،
یا که با شَرَف بِمیر.
یا که با شَرَف بِمیر.
یا که با شَرَف بِمیر.