,,Myśli między blokami"

(Zwrotka 1)

Codzienność goni jak zegar w ruinie,

Na klatce cisza, a w głowie lawina,

Słowa jak dym z jointa — lecą i giną,

Marzenia z papieru, życie jak z gliny.

Na ławce ziomek mówi, że nie wierzy w nic,

Bo każdy plan mu spalił się jak stary list,

Ja wciąż szukam sensu w tych pustych ulicach,

Gdzie nocą echo niesie historie z piwnicach.

(Refren)

Między blokami rodzą się sny i błędy,

Między słowami — prawda i zaklęty,

Nie szukaj złota, tu świeci beton,

Ale w sercach ludzi tli się jeszcze ciepło.

(Zwrotka 2)

Nie jestem święty, popełniam błędy,

Czasem się gubię w labiryncie mych lęków,

Ale nie zgaszę płomienia w duszy,

Bo wiem, że nawet cień potrzebuje światła, by ruszyć.

Widzę dzieciaki — w oczach głód i gniew,

System ich nie widzi, a oni chcą chleb,

Tu każdy dzień to test, tu nikt nie ma tarczy,

A każdy wers to krzyk, co z ciszy się wyrwał w końcu.

(Refren)

Między blokami rodzą się sny i błędy,

Między słowami — prawda i zaklęty,

Nie szukaj złota, tu świeci beton,

Ale w sercach ludzi tli się jeszcze ciepło.

(Outro)

Niech leci bit, ja zostaję przy prawdzie,

Nie mam nic, ale wciąż mam marzenie w garści,

Paktofonika nauczyła — słowa mają wagę,

Więc mówię prosto z serca, nie dla braw, tylko z wiarą w zmianę.