Exspectatio Spiritus

O anima mea, exspecto te in silentio

Spirito vestro, atramentum caelestem cognitio

Exspecto in tenebris, lucem meam quaero

Venas claras, vim universi, haec in corde gero

In rebus diversis, per pulchritudinem iter ago

Vox in corde, spe futura, semper eam desidero

Suscipiam te, o spiritus, lente volans

Compleare me, ut plenus sim, ad finem pariter

Veniet lux in diversis rebus, sed eadem vis

Venas tuas implebit, iuncta in infinitum spatium

In hoc itinere, anima e spe lucet

Ad finem, cum spiritu, fiemus iuncti semper

Senties lucem meam ut diffunditur in rebus

Differentia non vincit, unio nostri sensus

Veni, anima, volo te in alto tollere

Per spatia et horas, in unione invenire

Lente ad me, spirito, venias et doces

Quomodo corda percipiant, et semper elaborent

Vas in remoto, plena lumine, instaurare

In spiritu, in veritate, semper volare

Sic completus, in hoc mundo et eterno

Venas implebit, spiritus amor, semper eterno

Anima me, exspecta, dum veniat spirare

In finem, cum luce, semper perveniemus