முதல் நாள் காலையிலே கல்லூரி வாசல் கடந்த நேரம்,
மனசுக்குள் ஒரு புதுசா பிறந்தது நம்ம பயணம் என்ற பேரம்,
அமைதியா இருந்த நாற்காலி கூட சிரிப்பை கேட்டு பழகியது,
புதிய முகங்கள் நட்பாய் மாறி நெஞ்சத்துக்கு ஓர் இனிமை தந்தது.
இடைவெளி வந்தால் உடனே ஒரு வட்டம் போல நம்ம குழு,
பேசிப்பேசி நேரம் போகிறது, நாளை மறக்க முடியாத குறிப்புகள் பல,
நோட்டுகள் பகிர்ந்த அக்கறையிலே எத்தனை நண்பர்கள் நம்மை சேர்ந்தார்கள்,
வரிகளால் எழுத முடியாத ஆதரவு நெஞ்சத்திலே மட்டுமே வாழ்கிறது.
பிராக்டிகல் லேப் வாசனைக்கும் நம்ம சிரிப்பு தான் துணை,
தவறுகள் நடந்தாலும் கூட யாரும் குறை சொல்லாத கணை,
சின்ன சின்ன முயற்சிகளிலே பெரிய நினைவுகள் உருவானது,
நாளை டாக்டரானாலும் கூட இந்த நேரம் தான் treasure நமக்கு.
இரவு நேர படிப்புலே விளக்குகள் மங்கினாலும்,
மனசு மட்டும் மங்காமல் group ஆக இணைந்தது,
"படிச்சாச்சா?" என்ற ஒரு கேள்வியே அந்த இரவின் ஒளி,
நட்பு எங்கிருந்தாலும் நிழல் போல நம்மை விடாமல் நிற்கும் கனி.
இப்போ முதல் ஆண்டு முடிந்தது, பரிசு போல நினைவு கிடந்தது,
வெற்றி சத்தம் முழங்க நம்ம சிரிப்பு மேடையில் நிழலாடியது,
புகைப்படங்கள் எல்லாம் ஒரு புத்தகம் போல கதை சொன்னது,
கேமரா click ஒலிக்கும் ஒவ்வொரு தடவையும் மனசு துள்ளியது.
விழாக்கள் எனும் நடனத்தில் நம்ம கால்கள் தாளம் பிடித்தது,
கேன்டீன் சுவைகளில் நம்ம நட்பு இன்னும் கொஞ்சம் இனித்தது,
உற்சாகம் நிரம்பிய முதல் ஆண்டு என் உள்ளத்தில் ஆழ்ந்தது,
நாளை என்ன வந்தாலும் இந்த bond மட்டும் அழியாதது.
கஷ்ட நேரத்தில் தோள் தந்து துணை நின்றவர் நீ,
சிறு சந்தோஷத்தில் கூட double-a சந்தோஷம் தந்தவர் நீ,
உண்மையான நட்புக்கு வரம்பில்லை என்ற பாடம் கற்று,
இந்த ஒரு வருடம் நம்மை family ஆக மாற்றிச் சென்றது.
“நம்ம முதல் ஆண்டு!” என சொல்லும் போது கண்ணில் ஒளி,
நெஞ்சத்தில் ஓடும் ஒவ்வொரு நினைவுமே பொன்னான வழி,
அன்பும், பரிவும், சிரிப்பும், மனக்கசப்பும் இருந்தாலும்,
நம்ம batch எனும் வார்த்தை மட்டும் நெஞ்சத்தில் என்றும் வாழும்.
