সোণাৰুৰ ছায়া

আকৌ এবাৰ ঘূৰি আহা

‎মৰমেৰে আবৰি ৰাখিম তোমাক

‎মনে নামানে তুমি নহ'লে

‎হৃদয়ে বিচাৰে মাথো তোমাকে

‎প্ৰতি পল বিচাৰো কাষতে ।।

‎

‎মেঘৰ সতে ডাৱৰৰ আঁৰতে

‎সুৰুযে লুকা ভাকো খেলাৰ দৰে

‎কিয় বাৰে বাৰে মনৰ মাজতে

‎অভিমানি মুখখনে আমনি কৰে

‎কিয় বাৰে বাৰে অগা দেৱা কৰে ??

‎

‎সোণাৰুৰ হালধীয়া মিঠা হাঁহিতো

‎কিয় দেখা পাওঁ বিষাদৰ ছাঁয়া

‎নদীৰ পাৰৰ কাঞ্চন জোপাতো

‎নেদেখো কিয় আজি হাঁহিৰ মেলা

‎আজাৰেও যেন বুজে তুমি নথকাৰ বেজাৰ ।।