Sa anino ng gabi, kung saan ang katahimikan ay naghahari,
May isang pangalan na binubulong, isang banta na di mapakali.
T.S.R., ang Silent Reaper, ang kanilang pagdating ay tahimik,
Ngunit ang kanilang galit, kapag pinakawalan, ay walang katumbas na init.
Sa bawat hakbang, kamatayan ang kanilang iniwan,
Walang makakatakas, walang makapagtatago, sa kanilang paningin.
T.S.R., ang Silent Reaper, ang kanilang pangalan ay kinatatakutan,
Sa kanilang mga kamay, ang buhay ay nawawala, parang bula na biglang pumutok.
Tahimik silang gumagalaw, parang mga anino sa dilim,
Ngunit ang kanilang layunin ay malinaw, ang kamatayan ang kanilang hiling.
Sa mga lansangan, ang kanilang presensya ay ramdam,
Sa bawat sulok, ang kanilang banta ay nakabitin.
Walang makapipigil sa kanila, walang makahahadlang,
Sapagkat sila ang mga anghel ng kamatayan, ang mga tagasundo ng buhay.
Sa kanilang mga mata, ang kamatayan ay nakikita,
Sa kanilang mga kamay, ang buhay ay nawawala.
T.S.R., ang Silent Reaper, ang kanilang pangalan ay kinatatakutan,
Sa kanilang mga kamay, ang buhay ay nawawala, parang bula na biglang pumutok.
Tahimik silang gumagalaw, parang mga anino sa dilim,
Ngunit ang kanilang layunin ay malinaw, ang kamatayan ang kanilang hiling.
Walang awa silang pumapatay, walang pag-aalinlangan,
Ang kanilang mga puso ay malamig, ang kanilang mga kaluluwa ay walang laman.
Sila ang mga tagapagpatupad ng hustisya, sa kanilang sariling paraan,
Ngunit ang kanilang paraan ay madugo, at walang sinuman ang ligtas.
T.S.R., ang Silent Reaper, ang kanilang pangalan ay kinatatakutan,
Sa kanilang mga kamay, ang buhay ay nawawala, parang bula na biglang pumutok.
Tahimik silang gumagalaw, parang mga anino sa dilim,
Ngunit ang kanilang layunin ay malinaw, ang kamatayan ang kanilang hiling.
Sa huli, ang lahat ay haharap sa kanila,
Ang T.S.R., ang Silent Reaper, ang mga tagasundo ng ating hininga.
Kaya't mag-ingat sa gabi, kung saan sila'y nagkukubli,
Sapagkat ang kanilang katahimikan ay nakamamatay, at walang makakatakas sa kanilang pagdating.
