Verse 1
Noong bata pa ako, ang dali ng mundo,
May sagot ang tanong, may dulo ang takbo.
Ang ulap sa langit, parang mga larawan,
At bukas ay lugar na gusto kong puntahan
Ngayon, kapag tinitingnan ko ang ulap,
Parang ulap lang din—lumilipas, naglalakad.
Hindi pala lahat kailangang maintindihan,
Minsan sapat nang tingnan… at hayaan.
Chorus
Iba pala ang tanaw, kapag malayo ka na,
Iba ang kuwento kapag ikaw ang nakaranas.
May saya, may lungkot, may tama, may mali,
May mga bagay na dati'y akala ko'y madali.
At baka gano'n talaga ang buhay—
Hindi isang kuwento, hindi isang kulay.
Kapag tiningnan mo mula sa ibang panig,
May bago kang makikita… kahit pareho pa rin.
Verse 2
Dati ang pag-ibig, parang simpleng kanta,
Kapag mahal mo, sigurado ka na.
Pero habang lumilipas ang mga araw,
May mga “siguro” palang kasunod ng “mahal.”
May mga taong dumadaan lang saglit,
May mga alaala namang ayaw umalis.
Hindi lahat ng nawala ay pagkatalo,
Minsan, bahagi lang talaga ng pagbabago.
Chorus
Iba pala ang tanaw, kapag malayo ka na,
Iba ang kuwento kapag ikaw ang nakaranas.
May saya, may lungkot, may tama, may mali,
May mga bagay na dati'y akala ko'y madali.
At baka gano'n talaga ang buhay—
Hindi isang kuwento, hindi isang kulay.
Kapag tiningnan mo mula sa ibang panig,
May bago kang makikita… kahit pareho pa rin.
Bridge
Siguro kaya nagbabago ang tingin,
Habang dumadagdag ang mga taon.
Dati, gusto kong malaman ang sagot,
Ngayon, okay na kahit hindi...
Dahil may mga bagay na mas magandang
Hayaan na lang kung saan hahantong.
Hindi naman kailangang hawak ang bukas—
Minsan, sapat nang kasama mo ang ngayon
Final Chorus
Iba pala ang tanaw, kapag huminto ka,
May mga bagay palang hindi kailangang madaliin.
May saya sa tahimik, may ganda sa simple,
At may mga sagot na kusa ring dumarating.
Baka gano'n talaga ang buhay—
Minsan malabo, minsan malinaw.
Kahit saan man ako dalhin ng araw,
Ngayon, okay lang…
iba na ang tanaw.