Bir çınar devrildi dağ başımda
Gölgesi kaldı omzumda, başımda
Adını rüzgâr fısıldar her akşam
Yokluğun varlığımdan ağır babam
Su akar, yol bulur, izini silmez
Babanın duası evladını terk etmez
Toprak aldı seni ama yetmedi
Bir babayı yürekten söküp atmaya gücü yetmedi
Ellerin nasırlı, suskunluğun derin
Bir bakışın yeterdi, dağılırdı derdim
Öğrettin eğilmeyi, bükülmemeyi
Adam gibi susmayı, adam gibi sevmeyi
Su akar, yol bulur, izini silmez
Babanın duası evladını terk etmez
Toprak aldı seni ama yetmedi
Bir babayı yürekten söküp atmaya gücü yetmedi
Şimdi her şelale senin sesin gibi
Her ağaç senin gibi dimdik
Adını anınca içimden bir “amin”
Mekânın cennet olsun, hakkın helâl olsun babam…