Babam

Bir çınar devrildi dağ başımda

Gölgesi kaldı omzumda, başımda

Adını rüzgâr fısıldar her akşam

Yokluğun varlığımdan ağır babam

Su akar, yol bulur, izini silmez

Babanın duası evladını terk etmez

Toprak aldı seni ama yetmedi

Bir babayı yürekten söküp atmaya gücü yetmedi

Ellerin nasırlı, suskunluğun derin

Bir bakışın yeterdi, dağılırdı derdim

Öğrettin eğilmeyi, bükülmemeyi

Adam gibi susmayı, adam gibi sevmeyi

Su akar, yol bulur, izini silmez

Babanın duası evladını terk etmez

Toprak aldı seni ama yetmedi

Bir babayı yürekten söküp atmaya gücü yetmedi

Şimdi her şelale senin sesin gibi

Her ağaç senin gibi dimdik

Adını anınca içimden bir “amin”

Mekânın cennet olsun, hakkın helâl olsun babam…