ก็รู้ดีว่าเราไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน
แต่ไม่รู้ทำไม… หัวใจยังเผลอรอเธอทุกวัน
มีเรื่องมากมาย อยากเล่าให้ฟังเหมือนวันนั้น
แต่ข้อความที่พิมพ์ไว้ ก็ดันลบไปก่อนส่ง
ฉันไม่กล้าถามว่าเธอคิดถึงกันบ้างไหม
เพราะกลัวได้คำตอบที่ใจฉันทนไม่ไหว
แค่อยากรู้ว่าในมุมลึก ๆ ของเธอ
ยังมีฉันอยู่ตรงไหนบ้างรึเปล่า
เธอเคยคิดถึงเสียงฉันไหม
แม้จะแค่หนึ่งวินาที ที่ผ่านในหัวใจของเธอ
ก็พอ…
ยังจำได้ดีที่เธอบอกว่า "พอเถอะ"
ตอนฉันแกล้งอ้อนสองเสียง จนเธอบ่นว่าแสบแก้วหู
แต่ในความเขินอายนั้น ฉันแอบคิดอยู่
ว่าเธอหัวเราะรึเปล่า… ก่อนจะหันหน้าหนี
ถ้าวันหนึ่งเธอเหนื่อย… ฉันยังอยู่ตรงนี้
ถึงไม่ได้ขอเป็นอะไร แค่ได้ห่วงเธอก็พอแล้ว
แค่อยากรู้ว่าในมุมลึก ๆ ของเธอ
ยังมีฉันอยู่ตรงไหนบ้างรึเปล่า
เธอเคยคิดถึงฉันบ้างไหม
แม้จะแค่ช่วงลมหายใจ ที่ผ่านกลางคืนเงียบ ๆ
ฉันก็ยอม…
อยากบอกดัง ๆ ว่า I miss you
แต่สุดท้ายก็พูดอยู่แค่ในใจ
หวังว่าสักวัน… เธอจะได้ยิน