Senin Adın Yalan Olsun

Duvarlara vurdum sesini,

Sildim tüm izlerini.

Bir tiyatro sahnesiydi,

Sen başrol, ben seyirci.

Gözlerime bakıp kurduğun,

O sahte cümleler,

Şimdi beynimde yankılanan,

Boş, anlamsız heceler.

Yalan, yalan!

Senin adın yalan olsun!

Kalbimdeki son sığınak yandı.

Bu ritim, bu ses,

Senin adın yalan olsun!

Her bir notası öfkeyle dolandı.

Haydi şimdi dans et,

Kendi kurduğun bu kafeste.

Senin adın yalan olsun!

Bu film bitti, son perde nefes kes!

Her şey ne kadar kolaydı,

Senin için rol yapmak.

Makyajın aktı sonunda,

O maskeyi paramparça yırtmak.

Anahtarları attım kapıdan,

Artık kilit bende değil.

Bıraktım tüm izlerini,

Kendi göğüme eğil.

Yalan, yalan!

Senin adın yalan olsun!

Kalbimdeki son sığınak yandı.

Bu ritim, bu ses,

Senin adın yalan olsun!

Her bir notası öfkeyle dolandı.

Haydi şimdi dans et,

Kendi kurduğun bu kafeste.

Senin adın yalan olsun!

Bu film bitti, son perde nefes kes!

Sanma ki unuttum,

Her bir sözde mazereti.

Senin adın yalan olsun!

Tekrar ettiğim son gerçekti.

O yanan ateşte ben kül olmadım,

Yeniden doğdum.

Sen ise o karanlıkta,

Tek başına yalan kaldın!

Yalan!

Senin adın yalan olsun!

YALAN!