«ΤΩΡΑ ΑΚΟΥ ΜΕ»
Μη μιλάς...
Αυτή τη φορά θα μιλήσω εγώ.
Γιατί τόσα χρόνια άκουγα εσένα
να φτιάχνεις μια ζωή
που δεν έζησα ποτέ.
Με έβγαλες τέρας για να φαίνεσαι αγία,
έκανες το ψέμα σου ολόκληρη ιστορία.
Κάθε φορά που γκρέμιζες κάτι δικό σου,
έψαχνες έναν ένοχο να φορτώσεις τον θυμό σου.
Έλεγες «κανείς δεν με καταλαβαίνει»,
μα κανείς δεν άντεχε να σε περιμένει.
Γιατί ήθελες ανθρώπους να σου λένε «έχεις δίκιο»,
όχι κάποιον που θα σου έδειχνε το είδωλο.
Κι εγώ το είδα...
κι αυτό ήταν το λάθος μου.
Δεν φοβήθηκα το χάος σου,
φοβήθηκα πως θα χαθείς μέσα σ' αυτό.
Κι όταν κατάλαβες πως δεν σε πιστεύω,
άρχισες να φτιάχνεις μια άλλη εκδοχή.
Εκεί που εγώ ήμουν ο κακός
κι εσύ το θύμα της ζωής.
Τώρα άκου με, τρελή μου,
δεν θα γίνω ο κακός σου πια.
Δεν θα κουβαλάω τις ενοχές σου
για να κοιμάσαι εσύ καλά.
Έσπασες ό,τι άγγιξες
και μετά φώναξες «φταίει αυτός».
Μα αυτή τη φορά δεν έχεις
κανέναν να σου ρίξεις τον θυμό.
Τώρα άκου με...
Δεν με έχασες επειδή άλλαξα.
Με έχασες επειδή πίστεψες
πως δεν θα ξυπνήσω ποτέ.
Θυμάμαι κάθε «σ' αγαπάω» που είπες,
και τώρα ακούγεται σαν ψέμα.
Γιατί όταν αγαπάς κάποιον αληθινά,
δεν τον κάνεις να αμφιβάλλει για το αίμα του.
Με έκανες να ζητάω συγγνώμη
για πράγματα που δεν είχα κάνει.
Με έκανες να κοιτάζω τον καθρέφτη
και να αναρωτιέμαι αν τελικά εγώ τα χάλασα όλα.
Κι εσύ;
Ήσουν πάντα «το θύμα».
Πάντα κάποιος άλλος έφταιγε.
Πάντα κάποιος άλλος σε πλήγωνε.
Μόνο που ποτέ δεν κοίταξες
ποιος κρατούσε το μαχαίρι.
Τώρα άκου με, τρελή μου,
δεν θα γίνω ο κακός σου πια.
Δεν θα κουβαλάω τις ενοχές σου
για να κοιμάσαι εσύ καλά.
Έσπασες ό,τι άγγιξες
και μετά φώναξες «φταίει αυτός».
Μα αυτή τη φορά δεν έχεις
κανέναν να σου ρίξεις τον θυμό.
Και ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο;
Δεν σε μισώ.
Θα ήθελες να σε μισώ.
Θα σε έκανε να νιώθεις πως ακόμα με κρατάς.
Αλλά δεν νιώθω τίποτα.
Κι αυτό...
είναι το τέλος σου μέσα μου.
Πες τους πως ήμουν τέρας.
Πες τους πως σε διέλυσα.
Πες τους ό,τι χρειάζεσαι
για να μη δεις ποτέ την αλήθεια.
Μόνο μην κοιταχτείς στον καθρέφτη.
Γιατί εκεί...
δεν θα μπορέσεις να με κατηγορήσεις.
Τώρα άκου με, τρελή μου,
τελείωσε η παράσταση.
Δεν θα παίξω άλλο τον ρόλο
που μου έγραψες στη φαντασία σου.
Κράτα τα ψέματά σου,
κράτα και τους καινούργιους σου.
Εγώ κρατάω μόνο ένα πράγμα:
Την ησυχία μου.
Κι αν κάποτε αναρωτηθείς
γιατί έφυγα χωρίς να γυρίσω...
Θυμήσου.
Δεν έφυγα όταν έπαψα να σ' αγαπάω.
Έφυγα όταν κατάλαβα
πως για να σε αγαπάω
έπρεπε να πάψω να αγαπάω εμένα.