Koła czasu

Codziennie światło poranka na dłoniach drży,

Każdy nasz oddech to krok przez mgły.

Wczoraj to echo, co cicho brzmiało,

Dziś już nic nam nie pozostało.

Życie jak rzeka płynie nurtem w dół,

Niesie wspomnienia historii kół.

Chwile jak liście tańczą na wietrze,

Zanim odpłyną, przytul je jeszcze.

W spojrzeniu lata z pięknych chwil cięć,

Z czasem barw więcej niż w tysiącu zdjęć.

Każdy nasz uśmiech, choć krótki tak,

Zostawia w sercu bezcenny znak.

Życie jak rzeka płynie nurtem w dół,

Niesie wspomnienia historii kół.

Chwile jak liście tańczą na wietrze,

Zanim odpłyną, przytul je jeszcze.

Nie bój się zmroku – on też ma blask,

Kiedyś skończy się droga jak dziecka wrzask.

Każdy początek rodzi się z końca,

Jak noc w objęciach bladego słońca.

Życie jak rzeka płynie nurtem w dół,

Niesie wspomnienia historii kół.

Chwile jak liście tańczą na wietrze,

Zanim odpłyną, przytul je jeszcze.

Życie jak koła czas prędzej czy później wymieni nas.