[Verse 1]
Pigilan ang hininga, mahal ko, o baka maglaho ka
Lumipad ka na sa kalawakan, 'di na kita mahagilap pa
Bitawan ang takot, pakinggan mo aking tinig
Dito sa taas, ang paghinga’y maluwag at tahimik
[Screamo Verse 2]
Wag kang matakot, sa taas ay walang harang
Pag-ibig mo’y ‘di kayang ikulong sa himpapawid na walang hanggan
Bulsa mo’y puno ng bituin, parang araw na mapurol
Sumabog kang marahan, lumulutang sa himig ng alon at ulap na buhol
[Pre-Chorus]
Kung ang kosmos ay magsalita, ano’ng sasabihin kaya?
Habang binubulungan mo ng tamis araw-araw, sa gabi’t umaga
Tibok ng puso mo’y kakaiba, ritmo ng isang tala
Pero pag-ibig daw ay bulag — sinasaktan sa tuwing sumisigla
[Breakdown / Screamo]
‘Wag hintayin ang bituin—na sila'y magtagpo!
Kasi kahit kailan, hindi sapat ang hiling mo!
Walang hanggang oras, nawawala sa espasyo
Pagkalimot ay darating, ‘di ‘to isang palabas o eksena lang sa radyo!
[Chorus]
Kung makapagsalita ang pader, anong maririnig natin?
Habang tumatakbo ka’t sumisigaw sa dilim
Pigilan ang hinga, kunin ang susi
Sa paang pagtakas mo, ‘di ka makakalayo kahit sandali
Maliban na lang kung mawala ka na rin sa sarili
[Bridge / Clean-Vocal Emotional Part]
Huwag mong bitawan ang mahika
‘Wag mong iwan ang hiwaga’t ligaya
Mula sa satellite sa itaas ng aurora
Huwag kang maligaw, 'wag mong sayangin ang tala
[Guitar solo]
[Chorus – Repeat][Screamo verse]
Mula sa satellite sa hilaga ng liwanag
Makikita natin ang layo ng iyong paglalakbay
Panahon ay lilipas, lahat tayo’y nadadaya
Pero kita mo na, ang layo na ng iyong tinahak
[Outro – Screamo]
Panahon ay mandurukot
Ngunit mahal ko, ‘di ka pa tapos!
Tingnan mo ang layo ng iyong narating—
At ang layo pa ng pupuntahan mo!
SecretArtist
