(Berso 1)
Sa paghambal kang imo mga mata, kalibutan nagapundo
Daw sa nagaunlod ako sa kadalumon kang imo turuk, wara ti ginahundo
Ang kasanag sa imo amiriklon, daw bitoon sa tunga kang dulum
Nagaguyod kanakun parapit kanimo, sa tunga kang malaka nga yuhum.
(Koro)
Sa pagkurit kang atun mga panulukan, nagauntat ang oras
Ang palibot nagatunaw, ang kamingaw nagalubas
Kag sa tion nga ang atun mga lambung mag-atupay
Naga-isara ang kalibutan, wara ti kahuya, wara ti pahuway.
(Berso 2)
Daw sa nadula ako sa tunga kang imo mata nga mabinun-on
Sangka lapyaw nga palanan-awon, tama gid kailongon
Kag samtang ang atun mga bibig nagapangitaay
Ang tanan nga kalisud, rugya gid nagakamatay.
(Koro)
Sa pagkurit kang atun mga panulukan, nagauntat ang oras
Ang palibot nagatunaw, ang kamingaw nagalubas
Kag sa tion nga ang atun mga lambung mag-atupay
Naga-isara ang kalibutan, wara ti kahuya, wara ti pahuway.
(Bridge)
Indi run kinahanglan ang hambal ukon dinalan
Ang imo pagturuk, amo ang akun naandan
Sa pagduon kang atun mga yuhum, sa pagdaug kang gugma
Ikaw lang ang kasanag, ikaw lang ang akun ginatanda.
(Outro)
Sa idalum kang imo turuk, rugto ako nagapahuway
Sa tunga kang atun harok, gugma ta nagatunhay.