Gözlerim kapalı. Sesin sadece bir fısıltı.
Bu duvarlar örülmüş, nefes almayı unutalı çok oldu.
Ağırlık çöktü omuzlarıma, yedi kat derinliğinde bir gölge.
Uçurumun kenarındayım, tutunacak tek bir elim bile yok.
Ama içimde bir kıvılcım var, buzun altında bir isyan.
Yıkılmayacak bir şey var, tekrar ayağa kalkacak bir yalan.
Hissetmeye başlıyorum, bu titreşimler artık yayıldı.
BU BENİM YÜKSELİŞİM! Zincirleri kırıp atıyorum!
Kaybetme korkusu yok, bu yangın her şeyi yakıyor.
Sesim göklere değene kadar avazım çıktığı kadar haykıracağım.
GÖRÜYOR MUSUN? ARTIK NEFES ALIYORUM! Bu zafer benim!
Düştüğüm çukurları hatırlıyorum, her bir yaranın izini.
Onlar benim haritam, onlar benim gücümün kanıtı.
Geri dönmeyeceğim. O eski ben, o karanlıkta kaldı.
BU BENİM YÜKSELİŞİM! Zincirleri kırıp atıyorum!
Kaybetme korkusu yok, bu yangın her şeyi yakıyor.
Sesim göklere değene kadar avazım çıktığı kadar haykıracağım.
GÖRÜYOR MUSUN? ARTIK NEFES ALIYORUM! Bu zafer benim!