Untitled

SIMONE

In die stilte van die oggendlig,

Sien ek jou naam in elke blik.

Jou lag bly hang in my gedagtes vas,

Soos somerreën op droë gras.

Elke tree wat ek vandag gaan gee,

Lei my hart net nader aan jou mee.

Simone, jy’s my lied in die nag,

My hoop, my droom, my môre se krag.

As die wêreld val en alles verdwyn,

Sal my hart altyd by jou bly, Simone, myne.

Jy praat sag, maar jou woorde brand,

Los spore diep binne my hand.

In jou oë sien ek wie ek kan wees,

’n Lewe vol waarheid, sonder vrees.

As die storms oor my kop wil breek,

Is jy die stem wat sê: “Hou net vas, moenie weg nie.”

Simone, jy’s my lied in die nag,

My hoop, my droom, my môre se krag.

As die wêreld val en alles verdwyn,

Sal my hart altyd by jou bly, Simone, myne.

En as die jare ons stadig neem,

Sal ek jou naam steeds sag bly sê.

Hand in hand, deur tyd en pyn,

Is jy my huis, my begin, my einde.

Simone…

In elke asem, elke gebed,

Is jy die liefde wat ek nooit vergeet.

Simone… jy’s my altyd.