[Intro – drone, dech, hluboký hlas]
Ommm…
Vael… vael…
Tirna lux…
Umbra manet…
[Sloka I]
Vaelor naem Bohemor,
silvae lentae, lapis fortis,
fluor canta per vallum,
anima terrae dormis.
Runa venti super collem,
clara ros in mane cadit,
vox vetusta vocat nomen,
quod in ossibus habitat.
[Před-refrén – šeptané hlasy]
Audi… audi…
Terra loquor…
Non sum solus…
Sed chorus sum…
[Refrén – plný chór]
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Una terra, tria corda
Ohh — Lux sub umbra
Cantus manet, cantus ora
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Saxa, flumina, ignis lent
Ohh — Vox antiqua
Per nos vivit, per nos gent
[Sloka II – hlubší hlas]
Moravaen, vinum sanguis,
collis mollis, sol in fae,
campus ardet, sed non urit,
cor hominum, cor tenax.
Passus lentus inter agros,
cantus avium sub nubes,
tempus flectit, non deletur,
quod per carnem factum est.
[Mezihra – Piano solo]
(pomalé, jednoduché tóny, nízko; doznívání jako kapky v kryptě)
[Sloka III – návrat hlasu, jemný chór]
Silethia, ferrum et nebula,
mons tacitus, flumen frigidum,
memoria in fumo scripta,
sed non fracta, sed non humum.
Clangor vetus, bellum, pax,
in uno sono ligantur,
terra plorat, terra ridet,
dum filii eius cantantur.
[Před-refrén II – šeptané, stereo]
Non finis…
Non cinis…
Vox redit…
Vox manet…
[Refrén – rozšířený]
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Una anima, tria lumina
Ohh — Terra viva
In aeternum nos inclinat
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Saxa sciunt, quid sumus nos
Ohh — Cantus lentus
Filii terrae, una vox
[Most – změna harmonie, napětí]
Si nos cadimus — terra manet
Si nos tacemus — saxum canet
Si lux perit — ignis latet
Sed sub cinere verum ardet
(hlas téměř mluvený, naléhavý)
Non rex… non bellum…
Sed terra… sed nomen…
[Violin solo]
(dlouhé tahy smyčce, táhlé, plačící, stoupající k naději)
[Závěrečný refrén – plný chór, slavnostní]
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Una terra, unum cor
Ohh — Vox vetusta
In novo aevo iterum sonor
Ohh — Bohaem, Mora, Sileth
Non fuimus — sumus nunc
Ohh — Cantus sacer
Per nos terra loquitur
[Outro – doznívání, drone]
Vael… vael…
Lux sub umbra…
Terra…
Manet…
Logistik
