[Verse 1]
Ik gaf alles
Niet een beetje, niet met rem —
maar alles.
Mijn hart, mijn hoop, mijn lichaam
en zelfs mijn ziel in jouw handen gelegd.
Ik had lief zoals alleen een ziel dat kan,
puur, onvoorwaardelijk, zonder plan.
Mijn licht, mijn kracht, mijn laatste traan
jij nam het aan... en liet me gaan.
[Refrein]
Ik gaf je mijn alles
en jij brak mij zonder spijt.
Nu blijft er niks meer over
dan stilte in de tijd.
Een lege kamer vol herinnering
een echo van mijn pijn
Maar ooit, ooit
zal ik sterker zijn.
[Verse 2]
Je liet me achter
tussen scherven van wie ik was
Een kapotte ziel
zonder richting, zonder pas.
Jij keek niet om, je voelde niets
toen ik viel... voorgoed verliet.
Maar jij kent niet de kracht
van iemand die herrijst
Die zichzelf terugvindt
en niet meer voor liefde strijdt.
[Refrein]
Ik gaf je mijn alles
en jij brak mij zonder spijt.
Nu blijft er niks meer over
dan stilte in de tijd.
Een lege kamer vol herinnering
een echo van mijn pijn
Maar ooit, ooit
zal ik sterker zijn.
[Brug – in het Engels]
You destroyed my soul
Left me cold, left me hollow
But I will rise
And I won’t beg to be chosen tomorrow.
This time...
I choose me.
[Laatste Refrein – krachtig, rustig opgebouwd]
Ik gaf je mijn alles
maar ik ben nu niet meer klein
Ik kies mezelf, m’n eigen weg
dit keer zal ik vrij zijn.
Geen tranen meer, geen smeekgebed
m’n ziel hoort weer bij mij.
En wat jij brak,
dat maak ík weer heel —
voor altijd.