(Erkek Vokal)
Soğuk bir kahve masada, o çatlak kupa yine dert ortağım,
Yalanların izi sinmiş, örtülmüş tozlu bir kuma.
Sanki dün gibi, sesin koridorda yankılanır hâlâ,
Sadece bir gölge, oysa ben dokunurum boşluğa.
Vaktin dolduğu yerde, zaman bir urgan gibi boynumda.
(Kadın Vokal)
Duvarda asılı kalan o fotoğraf, gülüşümüz artık bir yalan,
Aynada gördüğüm ben değilim, senden geriye kalan.
Gözlerinde başka bir bahar, içimde kopan o kıyamet,
Ayrılık bir hançer gibi, ihanet ise en büyük sadakat.
(Erkek Vokal)
Sessizliğin sesi, kulaklarımda çınlayan bir çığlık,
Yürüdüğümüz yollar şimdi dikenli, bakışların hep kırık.
Söylenmemiş vedaların ağırlığı çökmüş omuzlarıma,
Bir parça umut aradım, ama rastladım hep yalanlara.
(Kadın Vokal)
Ruhumdaki yaralar, mevsimler geçse de kapanmaz,
Bir kez kırılan o güven, bir daha asla eski haline varmaz.
Şimdi her şey çok uzak, hatıralar birer sisli liman,
Bize kalan tek miras, zamana gömülen o koca yalan.
(Birlikte)
İhanetin tadı hâlâ dilimin ucunda bir tortu,
Beraber yürüdüğümüz yollar, şimdi yabancı bir kuyu.
Gölgeler uzadı, anılar birer hayalet oldu,
Kırılan o ayna, bizi değil, sadece sessizliği buldu.