Verse 1
Noong ako’y bata pa,
Walang iniisip na problema,
Hirap man o ginhawa,
Hindi ko pa alam ang halaga.
Basta may kanin sa hapag,
At may tahanang masasandalan,
Kahit salat sa maraming bagay,
Masaya na ang aking buhay.
Verse 2
Kahit isang sapatos lang ang taglay,
Sapat na sa akin upang mabuhay.
Maghapong maghabulan at mag-ingay,
Sa lilim ng manggahang nabubuhay.
Sa munting bakurang puno ng aliw,
Hirap ng buhay ay nakagigliw.
Tawa’t saya habang bayabas ay pitasin,
Kay ganda ng hapon sa nakaraang atin.
Chorus
Noong ako’y bata pa,
Kahirapan ay di alintana,
Pagsapit ng Pasko noong ako’y bata pa
Ang saya’y sagana, ang puso’y payapa.
Pista aking naaalala,
Ang buhay kong payak at masaya;
Salamat, Diyos, sa Iyong himala,
At bawat taong ang dala’y biyaya.
Verse 3
Hindi ko man naranasan
Ang bigat ng kahirapan,
Dahil sa puso ng isang bata,
Ang saya’y nasa simpleng bagay lamang.
Isang laro, isang ngiti,
Isang kaibigang katabi,
Sa munting bakuran hitik ng halaman
Parang buong mundo’y aking nasasakupan.
Bridge
Ngayon sa aking pagbabalik-tanaw,
Maraming bagay ang aking natutunan:
Hindi pala yaman ang sukatan
Ng tunay na ligaya ng buhay.
Sa bawat luha, sa bawat saya,
Ikaw, O Diyos, ang aking kasama;
Sa Iyong awa at Iyong biyaya,
Umabot ako sa aking pagtanda.
Final Chorus
Noong ako’y bata pa,
Hindi ko batid ang hirap ng buhay;
Ngunit sa bawat aking paglalakbay,
Iyong kamay ang laging gumagabay.
Ngayon aking inaawit
Ang buong puso kong pasasalamat:
Salamat, Diyos, sa Iyong biyaya,
Sa buhay na Iyong ipinagkaloob sa akin.
Coda
Kung ilang taon man ang natitira,
Ikaw pa rin ang aking pag-asa.
Sa lahat ng araw ng aking buhay,
Salamat, Panginoon—
buhay ko’y sapat sa Iyong biyaya.
◦