Sa Tagal ng Panahon

Sa bawat sandali, ang puso ko'y sumasayaw

Ngunit bakit ba, sa dulo'y may dala'ng luha

Ang pag-ibig na ito'y parang alon sa dagat

Minsan ay maganda, minsan ay malupit ang hatak

Kay tamis ng simula, lihim na pangarap

Ngunit bakit sa huli, lahat ay nasasaktan

Inip na ang dibdib, ang puso'y nasasawing

Pilit kong pinipigil, ang luha'y di makawala

Sino ba ang nagsabi na 'di magtatagal?

Pag-ibig na wagas, unti-unting gumagapang

Napagod na ang damdamin, ayoko na'ng magpanggap

Ang pag ibig ko sayo'y parang karagatan

Walang hanggan, ngunit bakit may hangganan?

Tila'y nagbago ang puso, parang alon sa hangin

Bakit ba nasasaktan, sa kabila ng sigaw

Ng puso kong nagmamahal, na ngayo'y nagbabago

Sa pagtatapos, ang lahat ay lilipas

Mga pangarap, mga luha’t pangako

Ngunit sana, sa kabila ng unos

May pag-asa pang muling bumangon

Ngayon, ang salitang 'tayo' ay iniwan

Natutunan kong magmahal, kahit masakit sa akin

Ang pag-ibig na ito, dito na magbabago

Sa huli, pag-ibig ay isang pagsubok lamang

Bakit nga ba, hindi mapigil ang damdamin?

Sa dulo’y, tayo’y magkakanya-kanya

Ngunit ang alaala, mananatili

Sa puso ko, ito’y hindi malilimutan