“Adaletsiz Dünya”
(Verse 1)
Kirli sokaklarda doğdum, masumiyetim yandı,
Hak diye sustular, zalimlere alkış çaldı.
Bir çocuk ağladı, kimse duymadı sesini,
Bu dünya adalet değil, sahte gülüş, sahte dini.
(Pre-Chorus)
Eşitlik dediler ama terazisi yamuk,
Zengin suçluysa sessiz, fakirse vurulur çabuk.
Hakim kör, vicdan sağır, kalpler donmuş buz,
Adalet mi bu kardeşim? Yoksa başka bir oyun, tuz?
(Chorus)
Adaletsiz dünya, yaktın bizi bir bir,
Susmak mı suç, konuşmak mı? Kim bilir...
Bir gün gelir elbet döner devran,
Ama o güne kadar, bu kalemim silahım, inan!
(Verse 2)
Köprü altı çocukları, hayal yerine yara taşır,
Yukarıdakiler tok, aşağıdakiler aç, karanlık taşır.
Adalet bir kelime, içi boş, sesi yankı,
Her dava bir tiyatro, maskelerle aynı yankı.
(Bridge)
Bir gün güneş doğar mı bilmem bu sisteme,
Ama ben yazdım adımı duvarlara, dizlerimde.
Susarsam onlar kazanır, susmam ben,
Çünkü söz kalır, kurşun değil, gerçek ben.
(Outro)
Adaletsiz dünya, bizi eğemedin,
Kırdın belimizi ama kalemimizi değil.
Biz susturulmuş nesillerin sesi,
Adalet yoksa biz varız, unutma, biz!