Sorma

Neye benzetsem şu hayatı?

Bir kayık işte…

Demir almış sabahleyin

Ve gözden kaybolmuş,

Ardında iz bırakmadan

Şu koskoca dünya bile

Tükenebilir kazıla kazıla

Bu dünyada

Sonuna erişemediğimiz

Yalnız sevda

Sorma

Feryat-figan

Ağustos böceğinde

Sevdadan yanıp-tutuşmalar

Kavrulur da aşktan pervane

Ne sesi, ne soluğu çıkar.

Sorma

Sorma

Ne günler ne aylar geçirdim

Ama nasıl, boşu boşuna, O bir şey değil de

Baharda çiçekleri seyretmeye

Öyle az vakit ayırdım ki,

sorma…

Sorma

Dileğim şu ki

Baharda, ikinci ayın

On beşinci gecesi

Kiraz çiçeklerinin altında

Kapatayım gözlerimi.

Ne acınacak hali vardı

Şu sıska orkidenin.

Ama tomurcuklandı işte

Sorma

Sorma

Yaşadığım yerde

Adamdan çok

Bostan korkuluğu var nedense

Sorma

Sorma

Çürüyüp gitmiş

Yakacak odun bile çıkmaz

Bu bostan korkuluğundan…

Sorma

Sorma

Gökyüzü

Yeryüzü

Dilencinin yazlık urbası.

Eriğin çiçekli dalı

Kendisini kıran adama

Uzatıyor kokusunu…

Sorma sorma sorma sus

Sorma

Bir iplik

Geçirebilseydim de

Gözyaşlarımın içinden;

Sana bir gerdanlık

Yapabilseydim keşke…

Sorma