“Ngèlingi tanah kelairan, Jogjakarta kang pinujul
Ngèmban budaya adiluhung, manunggaling rasa lan jiwa”
Dari Malioboro sampai Parangtritis,
Langkahku tenang, budaya masih manis.
Jogja bukan cuma kota, ini rumah jiwa,
Tempat di mana sejarah dan cinta menyatu pula.
Keraton megah berdiri dengan bijaksana,
Darah sultan mengalir, jaga bangsa selamanya.
Indonesia tersenyum lewat mata Jogja,
Kesetiaan ini tak akan pernah sirna.
[Chorus – Campuran Bahasa Indonesia & Jawa]
🎵
Jogja, Jogja, kowe pancen istimewa,
Dadi jantunging Nusantara,
Ngrembaka bebarengan Indonesia,
Siji rasa, siji jiwa!
🎵
[Verse 2 – Rap dengan iringan kendang]
Waktu bergerak, dunia makin gila,
Tapi Jogja tetap teguh jaga nilai Pancasila.
Bukan hanya batik atau gudeg di piring,
Tapi semangat gotong royong yang terus mengalir.
Indonesia besar karena cinta kecil,
Dari kota-kota yang tetap setia dan stabil.
Jogja adalah pelita yang menyala,
Di tengah badai, ia tetap menjaga.
[Bridge – Bahasa Jawa halus]
“Yogya ngluhuraké budaya,
Mbangun bangsa nganggo rasa.
Indonesia dudu mung jeneng,
Nanging pepadhaning urip bebrayan agung.”
[Chorus – Full version, semangat]
🎵
Jogja, Jogja, kowe pancen istimewa,
Ngabdi tanpa pamrih kanggo Indonesia,
Gumregah sak lor kidul,
Siji tujuan: Nusantara mulya!
🎵
[Outro – Tembang penutup]
“Jogjakarta lan Indonesia,
Kaya banyu lan segara,
Manunggal ing rasa tresna,
Selawase nyawiji selaras makna.