มาไกลเพื่อให้เธอทิ้ง

ฉันว่าเรามาไกลกันขนาดนี้

จนเกือบเห็นสุดปลายท้องฟ้า

แต่เหมือนว่าโชคชะตากาลเวลา

ไม่ได้อาจพาให้เราอยู่ด้วยกัน

ผ่านเวลามานานมาตั้งหลายปี

หันหลังไปยังดียังมีเธออยู่

ความสัมพันธ์ดีดีผ่านหลายฤดู

ไม่บอกก็รู้ว่ารักมากขนาดไหน

จนทางเดินที่เราจูงมือกันไป

กลายเป็นทางตันไม่มีแสงไฟ

ทำทุกวิธีวิถีทางใดใด

จนในสุดท้ายก็ผ่านมันไป

แต่หากวันนึงร่องรอยของเธอ

เลือนหายจากไปจากมือของฉัน

หันไปมองหาไม่พบเจอกัน

แล้วตัวฉันมาทำอะไร ตรงนี้

ฉันมาไกล แสนไกล

เพื่อให้เธอไป จากฉันใช่ไหม

ไม่คิดเลย ว่าจะอันตราย

กับใจของฉัน แค่ไหน

แม้ว่าเราจะเคย ได้ใช้เวลา

ความปรารถนาและหัวใจ

จากกันตรงนี้ จากเป็นหรือตาย

พบแค่เพียงหน้าแผ่นสุดท้าย

เขียนไว้ว่าลาก่อน

ภาวนาจนหลับไป

ตื่นขึ้นมาไม่ได้เปลี่ยนอะไร

เธอจากไปแล้วจากไกลแสนไกล

และไม่ว่าใครไม่อาจแทนที่เธอ

สิ่งที่เราได้สร้างเอาไว้

เธอลืมมันหมดแล้วใช่ไหม

ทางเดินเคียงตอนนี้ไม่เหลือใคร

มีเพียงหัวใจที่ไม่เปลี่ยนแปลง

แต่หากวันนึงร่องรอยของเธอ

เลือนหายจากไปจากมือของฉัน

หันไปมองหาไม่พบเจอกัน

แล้วตัวฉันมาทำอะไร ตรงนี้

ฉันมาไกล แสนไกล

เพื่อให้เธอไป จากฉันใช่ไหม

ไม่คิดเลย ว่าจะอันตราย

กับใจของฉัน แค่ไหน

แม้ว่าเราจะเคย ได้ใช้เวลา

ความปรารถนาและหัวใจ

จากกันตรงนี้ จากเป็นหรือตาย

พบแค่เพียงหน้าแผ่นสุดท้าย

เขียนไว้ว่าลาก่อน

ไม่ได้อยากจะเป็น คนมาส่งเธอ ในวันสุดท้าย

มากันไกลขนาดนี้ เลยต้องเจ็บแบบนี้

เพราะต้องเสียเธอไป

ฉันมาไกล แสนไกล

เพื่อให้เธอไป จากฉันใช่ไหม

ไม่คิดเลย ว่าจะอันตราย

กับใจของฉัน แค่ไหน

แม้ว่าเราจะเคย ได้ใช้เวลา

ความปรารถนาและหัวใจ

จากกันตรงนี้ จากเป็นหรือตาย

พบแค่เพียงหน้าแผ่นสุดท้าย

เขียนไว้ว่าลาก่อน

จากกันตรงนี้ จากเป็นหรือตาย

พบว่าฉันคนนี้...

ไม่เหลือใคร