سایه‌روشن آزادی

[Verse 1]
شب توی رگ‌هام راه می‌ره
شهر، نفسش کوتاه، خسته
اسمِ منو پچ‌پچ می‌گن زیر لب
می‌ترسن از یک جمله‌ی ساده
چشم‌هام پر از فردای بسته
دیوارا قد کشیدن توی کوچه
اما تهِ هر تونل تاریک
یک نقطه‌ی کوچیک، می‌سوزه، می‌سوزه
[Chorus]
من از دلِ آتیش میام، نمی‌سوزم
(ها، ها)
هر چی صدامو بُریدن، باز می‌خونم
(باز می‌خونم)
سایه‌روشن آزادی توی خونمه
ببین که می‌رقسم وسط میدون، می‌خندم به زمونه
ما آخرِ این قصه رو می‌نویسیم، می‌سازیم دوباره
[Verse 2]
دست‌هام خالی، اما بلندن
می‌رسن تا سقفای فراموشی
هر مشتِ من یک قلبِ بیداره
می‌لرزه با هر ضربه‌ی خاموشی
زیر لبام دعا و فریاده
هم خشم، هم مهربونی با هم
می‌چرخم توی گردباد تردید
تا برسم به خودم، به آدم
[Chorus]
من از دلِ آتیش میام، نمی‌سوزم
(ها، ها)
هر چی صدامو بُریدن، باز می‌خونم
(باز می‌خونم)
سایه‌روشن آزادی توی خونمه
ببین که می‌رقسم وسط میدون، می‌خندم به زمونه
ما آخرِ این قصه رو می‌نویسیم، می‌سازیم دوباره
[Bridge]
اگر که امشب طولانی شد، بیدار می‌مونیم
اگر که تَرسمون لرزید، شونِه به شونِه می‌ایستیم
هر قلب، یک چراغِ کوچیک وسطِ این شب
هر قدمِ کوچیک، می‌شه راهِ برگشتِ خورشید
[Chorus]
من از دلِ آتیش میام، نمی‌سوزم
(ها، ها)
هر چی صدامو بُریدن، باز می‌خونم
(باز می‌خونم)
سایه‌روشن آزادی توی خونمه
ببین که می‌رقسم وسط میدون، می‌خندم به زمونه
ما آخرِ این قصه رو می‌نویسیم، می‌سازیم دوباره

Dark melodic techno at 126 BPM with hypnotic, side‑chained bass and minor‑key maqam synth leads. Male vocals in Persian float over tight, driving kicks and airy hats. Verses stay smoky and intimate with distant ney phrases and filtered synths; choruses explode into wide, cinematic pads, soaring top‑line, and layered gang‑style shouts. Long reverb tails and automated delays build a hopeful, revolutionary ascent across the track., soaring, hypnotic, techno