Saçlarında Güneş

Sabahın ilk ışığı pencerende süzülürken

Dünya henüz uykuda, zaman sanki durmuşken

Yastığa dağılmış her bir telin parlıyor

Sanki gökyüzü odamıza doluyor

​

Saçlarında güneş, teninde bahar var

Gülüşünle erir içimdeki karlar

Nereye gitsen aydınlanır o karanlık yollar

Seni gören bulutlar gökyüzünden utanır

​

Rüzgar eserse hafifçe, altın başaklar gibi

Öyle bir ışıltı ki bu, dindirir her dertliyi

Gözlerimi alamam o parlak harelerden

Sanki bir masal süzülür senin her yerinden

​

Saçlarında güneş, teninde bahar var

Gülüşünle erir içimdeki karlar

Nereye gitsen aydınlanır o karanlık yollar

Seni gören bulutlar gökyüzünden utanır

​

Gece olunca bile sönmez o ışık

Ruhum senin aydınlığına alışık

Karanlık basınca sığınırım gölgene

Güneşi sığdırmışsın her bir teline

​

Saçlarında güneş, teninde bahar var

Gülüşünle erir içimdeki karlar

Nereye gitsen aydınlanır o karanlık yollar

Seni gören bulutlar gökyüzünden utanır

​

Saçlarında güneş...

Hiç sönmesin bu ateş...

Sadece bana gül, sadece benimle kal.