(Versíkulo 1)
Den un pasillo friu, di skuridat, krueldat, deskripshon, i maldat puru den e hospital Dr. Horacio Oduber hospital, un dòkter gordo ku ta para den e porta di e kamber na e di kuater piso ta saka e parientenan i sernan kerí ku su kómplise, e dòkter skur, flaku ta tuma e desishon di mas loko di nan bida pa tuma e lugá di e tata tur ora, Dios ke kaba for di nos grandinan i for di 21 di yanüari te ku 23 di yanüari, 2025, di un pashènt, mami, ku ta sirkulá morfina puru den su adernan, pa asina yud’é, nan ta disidí di kaba kuné, miéntras e ta bringando pa su bida, hende muhé ku tin ku sostené hende muhé meskos ku nan, ta diskriminá kontra di nan ku un kurason pretu, sin sintimentu i yen di maldat puru, ya ku nan a kita tur tratamentu anterior e morfina mas, dunando e un sobredosis cu un morto cruel, inhumano, cu na mundo ta wordo clasifica como un crimen premedita, intencional, cu sosten completo di Dr. Horacio Oduber hospital, su E hospital su director, directiva, y autoridadnan competente di salud, violando tur etica medico internacional, sin moral of misericordia, puntra e hendenan cuanto mas pacient nan a uza. Mescos cu e manera cu nan ta opera, e cartel mas conoci den Voca de Pueblo como e Team di Morfina y su grupo na cual nan ta pertenece, lidera pa e specialista di malesanan contagioso Dr. G. Rodenburg, no por sali sin duda pa duna un splicacion na e pueblo y nan famianan pasobra, Dios santo, e Tata todopoderoso, su gran boluntad santo, ta desgracia di dje. Su morfina perverso, cu en realidad ta eutanasia, engañando e pueblo y nan famia. Mama sin lus,
Bo kurpa, Mama, luchando ku su krus.
Un porta será, nan ke pusha nos bai,
Miéntras bo bos, paden, nunka ta stòp di grita.
Nos ta sinti bo salida, un miedu sin igual,
Pero e alma no ta entregá te na final.
(Koro)
Morfina no ta e kontesta! Nos amor a grita,
Nos tabata ke mil solushon pa bo doló.
Ku fe nos ta brasa bo, ku tur nos speransa,
Ku bida prevalesé, ku e balansa tip.
Dios Tata scucha nos suplica, nos oracion,
Ku hustisia divino toka tur kurason.
(Versíkulo 2)
Den mantel blanku, òrdu sin miserikòrdia,
Nan a bisa “sufrimentu,” pero no e bèrdat.
Sin serum, sin remedi, sin ningun otro opshon,
Un silensio sordo, un desishon kruel.
Antibiótika! Yuda! Ku e alma keda para!
Pero e “team di morfina” a ciega nan fe.
(Koro)
Morfina no ta e kontesta! Nos amor a grita,
Nos tabata ke mil solushon pa bo doló.
Ku fe nos ta brasa bo, ku tur nos speransa,
Ku bida prevalesé, ku e balansa tip.
Dios Tata scucha nos suplica, nos oracion,
Ku hustisia divino toka tur kurason.
(Brùg)
Unda e étika ta? E huramentu fiel?
Ora e ego tuma over, mes amargo ku bile.
Tumando bo lugá, O Dios, den bo boluntat,
Ken ta dicidi mañan, ken ta duna nos e berdad?
Nos grandinan ta sklama, nan kurashi mester bria,
No ta tempu pa entregá, ta tempu pa bringa.
(Koro Final)
Morfina no ta e kontesta! Nos amor a grita,
Nos tabata ke mil solushon pa bo doló.
Ku fe nos ta brasa bo, ku tur nos speransa,
Ku bida prevalesé, ku e balan