Gel Üzme Beni

Bir anda geldin kaybetmişken inancımı, Sende mavinin huzuru, bende sarının mutluluğu, Olur mu? Olmaz mı derken Solumda tatlı bir telaş,

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...

Bir anda gittin, ummazdım böyle yarım kalacağını, Hiç mi sevmedin, hiç mi yerim olmadı? Solumdaki tatlı telaşın yerini kara kasvet aldı.

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...

Ne umudum tükenir ne içimdeki sevgi, Çıkıp gelsen, yer gök şenlik Yine solumun en güzel yerinde telaş olsun. Bir cesaret son bir şansımız olsun.

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...

Gör halimi, hasretinden deli olan kalbimi Artık ben kimseye yar olmam, Gel üzme beni...