คุณ ลาลาลาลาลาลาลา... ลาลาลาลาลาลาลา...
คุณ ลาลาลาลาลาลาลา... โว้ว...
สายลมอุ่น ๆ
เรียกความทรงจำที่แสนจั๊กจี้กลับมา และหัวใจของเราอยู่ที่ไหน
ในความเขินอายที่เบ่งบาน ?
ฉัน
คิดถึงคำพูดที่ฉันเก็บงำไว้กับตัวเอง โดยไม่ได้บอกคุณ และฉัน ถามคุณด้วยความคาดหวังเล็กน้อย
โดยที่ไม่ได้บอกคุณ
เมื่อเด็ดกลีบออกหมดราวกับฝันอันยาวนาน
จะทราบไหมว่าชอบหรือไม่?
ความคาดหวังของฉันยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อกลีบดอกไม้เริ่มเพิ่มมากขึ้น
เมื่อฉันลืมตาขึ้น ฉันอยากให้เธอมาหาฉัน
พร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่พัดมาเหมือนปาฏิหาริย์และมอบความตื่นเต้นที่บานสะพรั่งเป็นชั้นๆ ให้กับฉัน ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่ก็ตาม (เธอ)
ฉันเดาว่าฉันยังกลัวอยู่ ฉัน กลัวว่า
ดอกไม้ที่จู่ๆ ก็เบ่งบาน และ
คำพูดของคุณที่ทำให้ฉันสั่นไหวโดยไม่ได้ตั้งใจ
จะผ่านฉันไปเหมือนกับฤดูใบไม้ผลิ (ฉันกลัว)
ฉันรอคอยคุณมา ตลอดโดยเฝ้ารอคอยฤดูหนาวที่ผ่านมา
วันที่เธอจะเบ่งบาน
ฤดูใบไม้ผลิอันแสนสุขสำหรับทุกคนดูเหมือนจะสายเกินไปสำหรับฉัน
ฉันควรทำอย่างไร?
ฉัน
คิดถึงคำพูดที่ฉันเก็บงำไว้กับตัวเอง โดยไม่ได้บอกคุณ และฉัน ถามคุณด้วยความคาดหวังเล็กน้อย
โดยที่ไม่ได้บอกคุณ
เมื่อเด็ดกลีบออกหมดราวกับฝันอันยาวนาน
จะทราบไหมว่าชอบหรือไม่?
ความคาดหวังของฉันยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อกลีบดอกไม้เริ่มเพิ่มมากขึ้น
เมื่อฉันลืมตาขึ้น ฉันอยากให้เธอมาหาฉัน
พร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่พัดมาเหมือนปาฏิหาริย์และมอบความตื่นเต้นที่บานสะพรั่งเป็นชั้นๆ ให้กับฉัน ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่ก็ตาม (เธอ)
หนึ่งสองกลีบสุดท้าย
ร่วงหล่นทีละหยด
อย่าปล่อยให้เป็นน้ำตา
บอกฉันเหมือนโกหก
ว่าฉันชอบเธอ
เมื่อฉันทิ้งกลีบดอกไม้ไปหมด ราวกับฝันอันแสนยาวนาน
(กลีบดอกไม้)
ฉันสงสัยว่าฉันจะรู้ไหมว่าฉันชอบมันหรือเปล่า (ไม่รู้สิ)
เมื่อกลีบดอกไม้กองสูงขึ้น ความคาดหวังของฉันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น (เพิ่มมากขึ้น)
เมื่อฉันลืมตาขึ้น ฉันอยากให้เธอมาหาฉัน
พร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่พัดมาเหมือนปาฏิหาริย์และมอบความตื่นเต้นที่บานสะพรั่งเป็นชั้นๆ ให้กับฉัน ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่ก็ตาม (เธอ)
คุณ ลาลาลาลาลาลาลา... ลาลาลาลาลาลาลา...
คุณ ลาลาลาลาลาลาลา... โว้ว...
แตงโม
