Dimetrodon (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

An áit ar phóg an ghrian an talamh le gaoth órga,

Le teas na talún ar do dhroim,

I bhfásach seo na gcuimhní cinn seasaimid aghaidh ar aghaidh.

Le seol ar a dhroim, agus tá sé chomh hálainn,

Is é ár Seanathair mór an reiptílí atá cosúil le mamaigh...

A Dí-mhéadróidean, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Trí shraitheanna ama is aisling thú nach imeoidh as,

Thaispeáin tú dom conas gach foirceann a shárú,

Le gach céim a thógaim braithim thú le mo thaobh,

I gcroílár an fhásaigh áit a mbraithim gur leis mé féin atá mé.

Ba sibhse na ríthe,

tá na finscéalta greanta.

A Dí-mhéadróidean, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Dí-mhéadróidean, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Dí-mhéadróidean, téimid ar an seilg le chéile.